Χθες το βράδυ, είδα την εκπομπή των "ΡΑΔΙΟ-ΑΡΒΥΛΑ" όπου γινόταν μια προσπάθεια από τα σκάνδαλα, την αδικία και την διαφθορά να παραχθεί γέλιο αλλά πλέον είδα για πρώτη φορά μια κόπωση στον πρόσωπο των παρουσιαστών.
Κάθε βιντεάκι τους, περιέγραφε κάποιο σκάνδαλο και κατόπιν υπήρχε η προσπάθεια να γίνει πλάκα για να το κάνει πιο υποφερτό. Εις μάτην όμως...
Κι όλη αυτή η παρουσίαση των εκφάνσεων του κακού - έστω και εις προσπάθεια να παραχθεί γέλιο... - απέναντι σε ένα κοινό που έχει ηττηθεί από καιρό, επιδεινώνει την ήδη άρρωστη κατάσταση. Παράγει εν τέλει κατάθλιψη, αφού αυτό το καθυποταγμένο κοινό δεν έχει το σθένος πλέον ν' αντιδράσει.
Κάθε βιντεάκι και όλο πιο βαθιά στον βούρκο της κατάθλιψης, εν μέσω γέλιων.
Κάθε βιντεάκι κι όλο πιο βαθιά στο αδιέξοδο.
«…των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδωμεν…»
Λύσεις, πουθενά στον ορίζοντα. Άλλωστε, λόγω κόπωσης, όλοι ψάχνουν κάτι ριζικό που ν' αλλάξει άρδην την πορεία των πραγμάτων. Κι όμως δεν έρχεται, αυτή η λύση που όλοι περιμένουμε.
Δεν έρχεται γιατί ο δρόμος για την λευτεριά, είναι ανηφορικός κι εμείς πλέον δεν έχουμε το σθένος να τον ανέβουμε.
Είναι ανηφορικός, θέλει χρόνος όμως είναι μονόδρομος.
ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ, ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΗΘΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
Εκτιμώ ότι μόλις επιλέξουμε το ΚΑΛΟ ο Θεός θα μας λυπηθεί και θα στείλει και τους ΚΑΛΟΥΣ και ΙΚΑΝΟΥΣ.
Μέχρι να κάνουμε την σωστή επιλογή, νομίζω πως θα τρώμε χώμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.